De wedergeboorte van Watson 3
- verhaal
Portretten uit het industrieel erfgoedveld.
Vakmanschap doorgeven, machines draaiende houden, restauratieprojecten realiseren of kennis verzamelen: het zijn allemaal essentiële schakels om ons industrieel erfgoed levend te houden. In het Vlaamse erfgoedveld zet een brede waaier aan mensen zich dagelijks in om dat erfgoed te bewaren, te herstellen en toegankelijk te maken voor een ruim publiek.
Naar aanleiding van de Big Stuff-conferentie (2025) vroegen we Bart Vanacker – journalist met een groot hart voor industrieel erfgoed – om op bezoek te gaan bij de organisaties die ons tijdens de conferentie-excursies zouden ontvangen. Het resultaat: rake en persoonlijke portretten, die we graag met jullie delen.
Veel lees- en ontdekplezier!
Danny en de Watson
Danny Drogenbroodt is een van de drijvende krachten achter vzw Restart, de vereniging die de historische Reddingboot 3 Oostende van het type Watson, weer in haar oorspronkelijke glorie wil herstellen. Het schip, dat in 2003 nog op de slooplijst stond, werd op het nippertje gered. Sindsdien werken tientallen vrijwilligers in een loods in Oostende aan een minutieuze restauratie.
‘Alles gebeurt door vrijwilligers, niemand krijgt hier een euro voor,’ zegt Drogenbroodt: ‘De grootste uitdaging is niet de herstelling van het houtwerk of de motoren, maar de centen. Subsidiedossiers, sponsors, boekhouding: daar gaat het meeste werk naartoe.’ Dankzij erkenning als varend erfgoed en steun van organisaties als Herita kan de vzw al jaren rekenen op premies, maar dat dekt nooit de volle kost. ‘We krijgen in theorie 80 procent subsidie, maar in de praktijk blijft 40 procent voor eigen rekening. En je moet altijd eerst alles voorschieten.’
Netwerken en samenwerken zijn daarom cruciaal. Drogenbroodt zag al snel dat contact met de overheid geen rem, maar een hefboom kan zijn. ‘Veel mensen hebben schrik van de overheid. Wij hebben het agentschap Onroerend Erfgoed net als partner betrokken. Ik vroeg hen telkens: “hoe pakken we dit het best aan?” en betrok hen bij het project. Door hen in elke stap mee te nemen, groeide er vertrouwen.’ Ook lokale bedrijven springen bij: scheepswerf Van Damme coördineert cruciale werken, leveranciers sponsoren verf of gespecialiseerde spuitwerken.
Wie het kleine niet eert...
Toch blijft de kern de gemeenschap rond het schip. Vrijwilligers van allerlei leeftijden leren al doende: van eenvoudige schuurwerken tot complexe zwaluwstaartverbindingen. ‘Bij ons is alles krom. Iedereen moet met andere woorden krom leren werken. Vrijwilligers hoeven niet per se professionele ervaring als schrijnwerker te hebben trouwens. Iedereen kan schuren en wrijven. Het allerbelangrijkste is geduld. Alles moet volgens de regels van de kunst, maar het hoeft niet snel te gaan. Vrijwilligers die regelmatig komen, zien zelf niet meer hoe goed het vooruit gaat en raken dan gedemotiveerd. Sommigen zijn daarop zelfs afgehaakt.’
Hoe houdt Drogenbroodt dan de moed erin? ‘Focus op kleine dingen om af te werken. Als je alleen het grote plaatje ziet, verlies je de moed. Eens het ene gedaan is, ga je naar het volgende.’
‘Zonder onze enthousiaste vrijwilligers zou er van de restauratie van de Watson geen sprake zijn. Maar even belangrijk is dat we zo het vakmanschap en de liefde voor maritiem erfgoed kunnen doorgeven aan volgende generaties.’
Op de facebookpagina van de Watson kan je niet alleen de vordering van de werken volgen, maar ook een seintje geven als je graag zelf de handen uit de mouwen wil steken. Alle hulp is welkom!
Locaties
Verwante gemeentes