Lucien Stoppele ‘Mineurs & Métallos’

De schilderijen van Lucien Stoppele tonen ons industrielandschappen die getuigen van de voormalige, intensieve zware nijverheid tussen Couillet en Montignies-sur-Sambre. Gedurende bijna vijf decennia schildert Lucien Stoppele zonder onderbreking en met veel passie. Hij brengt hulde aan de lange, boeiende industriële en sociale geschiedenis van Charleroi en ‘Het Zwarte Land’. Dit universum wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van steenkoolmijnen, hoogovens, staalfabrieken en glasbedrijven.

Het industriebekken van Charleroi en de naburige streken – Centrum-regio en Borinage – liggen bezaaid met monumentale relicten die getuigen van de eeuwenoude kolenwinning. De mijnbouw was er, net als in de andere Waalse kolenbekkens, nog sterk aanwezig in de jaren 1950 en 1960, waarna zich een snelle teruggang voltrok. De laatste Waalse koolmijn, de Charbonnage du Roton te Farciennes, sloot in 1984. Intussen was Lucien Stoppele al gestart met schilderen, met het doel om deze industriële saga voor vergetelheid te behoeden.

Als liefhebber van Constantin Meunier en vooral van Pierre Paulus, een belangrijke kunstschilder uit Charleroi, schildert Lucien Stoppele wat hij werkelijk ziet en lijfelijk ervaart tijdens zijn decennialange loopbaan als metaalarbeider, werkzaam in de Usines Métallurgiques du Hainaut.

Het universum van Lucien Stoppele bestaat uit mannen en vrouwen die werkzaam zijn in de diepte en de bovengrondse installaties van koolmijnen, in de hitte van staalfabrieken, cokesfabrieken, hoogovens, walserijen en glasfabrieken, tussen machines in beweging, op gevaarlijke werkvloeren en in werkplaatsen, veelal onder een dreigende, roodkleurende hemel.

De tentoonstelling ‘Mineurs & Métallos’ brengt hulde aan een buitengewoon kunstenaar en zijn diepmenselijke boodschap. De ruimte van de expositie, de voormalige elektrische centrale van de Charbonnage du Levant, past wonderwel bij zijn werk.