Diamantbewerking erkend als immaterieel cultureel erfgoed

De Vlaamse minister van Cultuur Caroline Gennez plaatst naast broodcultuur en het leren en gebruiken van braille ook diamantbewerking op de Inventaris Vlaanderen voor het Immaterieel Cultureel Erfgoed. Dat betekent dat het ambacht nu officieel tot het immaterieel erfgoed in Vlaanderen gerekend wordt.

De Inventaris Vlaanderen geeft een overzicht van ons niet-tastbaar erfgoed: onze kennis, gewoontes, gebruiken en praktijken die zo belangrijk zijn dat we ze moeten koesteren om aan volgende generaties te kunnen doorgeven. De minister kan twee keer per jaar nieuwe elementen toevoegen aan die Inventaris. Zij wordt daarin geadviseerd door de Commissie Immaterieel Erfgoed.

De diamantbewerking is al bijna700 jaareen belangrijk ambacht in Vlaanderen. De techniek van het slijpen met een roterende schijf en diamantpoeder werd in de 15de eeuw geïntroduceerd in Brugge. Die techniek vormt nog altijd de basis van het slijpproces. In de 16de eeuw verhuisde de sector naar Antwerpen, dat uitgroeide tot het wereldcentrum voor diamanthandel en -bewerking. In de 20ste eeuw kende de diamantnijverheid een grote bloei, met duizenden werkplaatsen verspreid over Vlaanderen. Vandaag zijn er nog zo’n250 actieve slijpers, verspreid over een honderdtal bedrijven.

Bij het slijpen wordt een ruwe diamant stap voor stap omgevormd tot een schitterende edelsteen. Het ambacht vraagt uitersteprecisie en vakkennis. Vroeger gebeurde het slijpen met de hand; vandaag gebruikt men verfijnde apparatuur en software. Toch blijven de traditionele technieken en kennis de basis van het werk.

Wie de fascinerende wereld van diamantbewerking van dichtbij wil ontdekken, kan terecht inDiamantmuseum Brugge,DIVA Antwerpen, hetKempens Diamantcentrumin Nijlen of hetDiamantmuseum in Halle-Zoersel. Die instellingen tonen niet alleenhistorische collecties, maar organiseren ookdemonstratiesvan het slijpproces, vaak met originele werktuigen en persoonlijke verhalen van vakmensen.